Θερινός Γιάννης Μαρής: σκέψεις για το «Σκοτεινό Μεσημέρι»
Γράφει ο Γιώργος – Νεκτάριος Παναγιωτίδης, συγγραφέας
Ο μεγάλος Γιάννης Μαρής μας έχει αφήσει παρακαταθήκη σειράς έργων τα οποία διαδραματίζονται τη θερινή περίοδο, σε κάποια από τα οποία έχουμε αναφερθεί σε παλιότερό μας άρθρο. Ένα από τα γνωστότερά του, που έγινε μάλιστα και τηλεοπτική σειρά τη δεκαετία του 1980, στην ΕΡΤ2, ήταν ο υπέροχος «Θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα». Επίσης, ένα άλλο από τα κατά τη γνώμη μας απολαυστικότερα έργα του που διαδραματίζονται θερινή περίοδο –που ήδη τότε έκανε τους χαρακτήρες να υποφέρουν με την αφόρητη θερμική επιβάρυνση- είναι αυτό που βρίσκει τον ανεπανάληπτο Αστυνόμο Γιώργη Μπέκα στη σύνταξη να λαμβάνει ένα αίτημα βοήθειας από γιο παλιού του φίλου, που έχει μπλέξει με τα πλουσιόπαιδα του Κολωνακίου (που αποστρέφεται ο συμπαθής και παλιομοδίτης μικροαστός Αστυνόμος) και τα συμπαρομαρτούντα όλα, στο “Καλοκαίρι του Φόβου”.
Αυτή τη φορά, θα αναφερθούμε σε ένα ακόμη έργο του, με τον τίτλο «Σκοτεινό Μεσημέρι». Εδώ, το φόντο είναι μια θερινή λουτρόπολη με όνομα «Άρτεμη». Θα θυμάστε πως παλιότερα, οι ιατροί (της συμβατικής πάντα δυτικής ιατρικής) σύστηναν σε ασθενείς τους όχι (ή έστω όχι μόνο)… φαρμακευτική αγωγή, αλλά μετακίνηση και διαμονή στην εξοχή ως μέσο ίασης. Αυτό συμβαίνει για παράδειγμα και με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν στο υπέροχο “Notorious” του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Κάτι παρόμοιο τεκταίνεται λοιπόν εδώ και με τον νεαρό πρωταγωνιστή, Κώστα Αποστόλου, στον οποίο για κάποιο πρόβλημά του, ένας γιατρός συστήνει «ιαματικά λουτρά», στα οποία μάλιστα μπορεί να αφιερώσει κοντά ένα μήνα θερινής άδειας! Στη συγκεκριμένη λουτρόπολη, αρχίζουν να εμφανίζονται πολύ ενδιαφέροντες και μυστηριώδεις χαρακτήρες: ο υπερήλιξ κύριος Ανταίος, μια «διεθνής οικονομική δύναμη», ένας μεγαλοεπιχειρηματίας που ωστόσο απεχθάνεται τον ακραία κυνικό και επίσης νεαρό ηλικιακά κ. Χαμάρετο. Η κ. Αρμάου, μια γηραιά πλην όχι παροπλισμένη κυρία που παρατηρεί και σχολιάζει τα πάντα, αλλά που έχει και “απόψεις” διόλου ευκαταφρόνητης αξίας! Δίπλα σε όλους αυτούς, μια φυγόκοσμη ένοικος του ξενοδοχείου, την οποία κάποια στιγμή ο Αποστόλου βλέπει να απειλεί κάποιον με πιστόλι και που μένει δίπλα του! Δεν είναι άλλη από τη Μαρία, μια πολύ νεαρή κοπέλα που θα συνδεθεί, με «περιστασιακά στοιχεία» έστω, με τον έναν απ’ τους φόνους. Ο πρωταγωνιστής θα συνδεθεί μαζί της συναισθηματικά και οι τύχες τους θα εμπλακούν αξεδιάλυτα η μία με την άλλη.
Το «Σκοτεινό Μεσημέρι» είναι ένα βιβλίο που έχει όλα τα καλά που έχουν τα βιβλία του Γιάννη Μαρή, με κάποιες εξαιρέσεις λόγω και της μικρής του έκτασης.
Έχουμε τους εξαιρετικά αληθοφανείς και απολαυστικούς ανθρώπινους τύπους και χαρακτήρες και τις μεταξύ τους διαδράσεις. Έχουμε τον νέο καλοπροαίρετο άνθρωπο ως πρωταγωνιστή, ο οποίος, έχοντας μεταξύ άλλων να περάσει ένα μήνα σε μια πληκτική λουτρόπολη, αρπάζει την ευκαιρία να ασχοληθεί με κάτι πραγματικά ενδιαφέρον και επείγον που ξετυλίγεται μπροστά του και συμμετέχει σε αυτό, πράγματι, όλος, ως άνθρωπος, σώμα και ψυχή. Έχουμε την νέα κοπέλα που χρειάζεται βοήθεια, θα λέγαμε την «damsel in distress», που ο Κώστας Αποστόλου θα συμπονέσει και θα συμμεριστεί. Αυτό που λείπει είναι η περιπλοκότητα της πλοκής- και βέβαια η δράση του αστυνόμου Μπέκα…
Μαζί με αυτήν την ιστορία, έχουμε και μια δεύτερη σε μια δυάδα θερινών αφηγήσεων, που λέγεται «Πλοίο χωρίς επιβάτες», όπου συναντάμε την εξής εντυπωσιακή αρχή: ένα τουριστικό νησί όπου αριβάρει κάποιο πλοίο μόνο του, σαν ένα πλοίο-φάντασμα, χωρίς κανέναν επιβάτη! Στη συνέχεια, βρισκόμαστε να παρακολουθούμε (αναδρομικά) τις περιπέτειες διαφόρων προσώπων ενδιαφέροντος, κάποια από τα οποία ανταλλάζουν συνθήματα για κάποια αινιγματική κοινή αποστολή. Το «πλοίο χωρίς επιβάτες» επίσης δεν έχει πολύ πυκνό μυστήριο, αλλά έχει έντονη δράση, περιπέτεια και επίσης ενδιαφέρουσα αλληλεπίδραση μεταξύ των χαρακτήρων!
Απόσπασμα: «Είδατε. Κώστας Αποστόλου. Χιλιάδες Κώστας Αποστόλου, άνθρωποι τίμιοι που δουλεύουν, αγαπούν, παντρεύονται και ζουν, υπάρχουν στην Ελλάδα και τους αγαπώ. Ενώ Ιωακείμ Χαμάρετος; Είναι δύσκολο να υπάρχουν πολλοί Ιωακείμ Χαμάρετος» (σελ. 26)
