Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Στα χρόνια του υπερκαταναλωτισμοΰ, του εγωκεντρισμού, της αδιαφορίας και της εκμετάλλευσης, μοιάζει απίθανο να υψωθεί ισχυρή η φωνή για μια σξιακή επανάσταση, για έναν κόσμο με έμφαση στην αλληλεγγύη και τη συμπόνια. Ο Αγησίλαος Καλαμαράς στο νέο του βιβλίο “Ανθρωπιστικό Μανιφέστο” από τις Εκδόσεις Ίαμβος παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαμόρφωσης κάθε πτυχής της κοινωνικής δραστηριότητας με τον άνθρωπο στο επίκεντρο.

Ο ουμσνισμός διαρρέει ως αφήγημα την ιστορία ως ένα μέσο υπέρβασης της μεσαιωνικής μονομέρειας και καταπίεσης.

Το σημερινό τέλμα χρειάζεται απαντήσεις και νέα στηρίγματα σε μερικές πολύ βασικές παραδοχές όπως αυτές που πρεσβεύει ο Ανθρωπισμός.

Ο Καλαμαράς με δομημένα επιχειρήματα, γλαφυρό λόγο και τα κατάλληλα, ανά περίπτωση παραδείγματα, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ο Ανθρωπισμός μπορεί να λειτουργήσει ως σταθερά και αναδιαμορφωτής τόσο του ατόμου όσο και των συλλογικών οντοτήτων. Ο Ανθρωπισμός ως φάρος αυτογνωσίας, ως πολιτικός επαναπροσδιορισμός, ως οικονομική δικαιοσύνη, ως καλλιτεχνική αναζήτηση.

Ίσως ένα αξιακό σύστημα, όσο κι αν θέτει ζητήματα ηθικής υπόστασης να μην αρκεί σε πρακτικό επίπεδο για να δώσει πλήρεις απαντήσεις σε κάθε απορία, σε κάθε απόφασή μας, είναι όμως σίγουρα ένα ισχυρό κίνητρο διαφορετικής κατεύθυνσης του σκεπτικού με το οποίο προσεγγίσουμε τους εαυτούς μας, τις σχέσεις με τους γύρω μας, το πώς διαμορφώνουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε και δημιουργούμε.