Ο Γιάννης Αγγελάκης γράφει και σκηνοθετεί την παράσταση “Πουτάνα Ζωή” στην Kukaracha theaterspace. Με αυτή την αφορμή μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, τόσο για την παράσταση αλλά και γενικότερα για το θέατρο και τα καλλιτεχνικά σχέδια του.

“Πουτάνα Ζωή” στην Kukaracha theaterspace. Πώς θα περιγράφατε συνοπτικά την παράσταση; 

Μία παράσταση για τη ζωή που μας γαμάει όλους. Μία μαύρη φαρσοτραγωδία. Ένα θεατρικό παραμύθι για μεγάλους.

Πόσο σύγχρονα είναι τα θέματα που θίγεται στο κείμενό σας και πόση σχέση έχει το αξιακό και κοινωνικό πλαίσιο του με την ελληνική πραγματικότητα;

Είναι πολύ σύγχρονα τα θέματα που θίγονται, αλλά ταυτόχρονα είναι και απολύτως διαχρονικά, επειδή το κείμενο μιλάει για πράγματα που δεν αλλάζουν μέσα στους αιώνες. Η εξουσία λέει ψέματα. Η κοινωνία υποκρίνεται. Το χρήμα διαστρεβλώνει επιλογές. Ο άνθρωπος αυτοκαταστρέφεται νομίζοντας ότι ελέγχει. Αυτά δεν αφορούν μόνο την ελληνική αλλά και την παγκόσμια πραγματικότητα.

Η εξουσία διαθέτει όλα τα εργαλεία για να ελέγχει τις ζωές μας ή υπάρχει ακόμη περιθώριο αντίδρασης;

Η εξουσία διαθέτει τα εργαλεία για να ελέγχει τις ζωές μας, αλλά χρειάζεται και τη συναίνεση, τον φόβο και την αδράνεια των ανθρώπων για να τα χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά. Όσο όμως υπάρχει κριτική σκέψη, υπάρχει περιθώριο αντίδρασης.

Ποιες ήταν οι βασικές σκηνοθετικές σας οδηγίες;

Η βασική σκηνοθετική οδηγία προς τους ηθοποιούς ήταν ότι πρέπει να εμπιστευτούν το κείμενο και να το παίξουν ρεαλιστικά, ώστε να αναδειχθεί το ίδιο το κείμενο και τα νοήματά του.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το κεντρικό μήνυμα που θα αποκομίσουν οι θεατές;

Ότι κανείς δεν πεθαίνει παρθένος, η ζωή μας γαμάει όλους.

Λείπουν οι πρωτότυπες ιδέες από τον θεατρικό χώρο και τι χρειάζεται για να αναπτυχθεί περαιτέρω;

Δεν θα έλεγα ότι λείπουν οι πρωτότυπες ιδέες. Σε σεμινάρια γραφής όπου έχω συμμετάσχει ως μαθητής, γνώρισα πολλούς αξιόλογους ανθρώπους με ωραίες συγγραφικές ιδέες. Αυτό που λείπει είναι η εμπιστοσύνη στους νέους θεατρικούς συγγραφείς.

Πριν πάρω την απόφαση να ανεβάσω την «Πουτάνα Ζωή» με δικούς μου οικονομικούς πόρους και τη στήριξη φίλων που συνεισέφεραν μέσω crowdfunding, την κατέθεσα ως πρόταση σε μερικά θέατρα και εταιρείες παραγωγής. Δεν είναι μόνο ότι δεν έγινε δεκτή ως πρόταση, αλλά δεν μπήκαν ούτε καν στον κόπο να μου απαντήσουν.

Και φυσικά, για να αναπτυχθεί περαιτέρω όχι μόνο ο θεατρικός αλλά και γενικά ο καλλιτεχνικός χώρος, απαιτείται και η στήριξη της εκάστοτε κυβέρνησης στον πολιτισμό, με σοβαρά ποσά επιδοτήσεων.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας και ποιο το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό όνειρο σας;

Το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό μου όνειρο είναι η «Πουτάνα Ζωή». Πιστεύω ότι αυτή η παράσταση μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά της στα ελληνικά θεατρικά δρώμενα. Και, σε επίπεδο κειμένου, πιστεύω ότι θα αναγνωριστώ ως σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας. Έστω και μετά θάνατον.

Εκτός από την «Πουτάνα Ζωή», στο φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Αναλόγιο που θα πραγματοποιηθεί στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός, θα παρουσιαστεί «Η Κατάθεση» του Παναγιώτη Μέντη, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Παπουτσόγλου και ερμηνεία της ίδιας και του Κωνσταντίνου Κλάδη. Στο έργο αυτό είχα την τιμή να κάνω τη δραματουργία και τη μουσική επιμέλεια.

Στα μακροπρόθεσμα σχέδιά μου είναι να παρουσιάσω το επόμενο θεατρικό έργο που γράφω, καθώς και δύο ταινίες μικρού μήκους βασισμένες σε δικά μου σενάρια.

Σας ευχαριστώ θερμά για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη και ελπίζω να σας δω στην παράστασή μας.