«Το μονοπάτι της μοίρας» Χ.Γκουτζιούλης Εκδόσεις βακχικόν 2026 σελ.88, ISBN 978-618-231-385-5
Γράφει ο Κώστας Α. Τραχανάς
Ο Αριστείδης και η Αρετή έχουν τέσσερα παιδιά . Με μεγάλη δυσκολία θα κτίσουν το σπίτι τους, μετά τον πόλεμο. Φτώχεια και δυστυχία επικρατούσε. Η Αρετή ήταν παράλογη και υστερική. Η μάνα είχε φαγωθεί να παντρέψει την Πελαγία ,μια πανέμορφη κόρη, για να μειωθούν τα στόματα στο σπίτι.
Ο Αριστείδης ξεχώρισε από τους νέους που ενδιαφέρονταν τον Στέλιο. Η Πελαγία δεν είχε λόγο να αρνηθεί.
Ο Στέλιος φαινόταν να είναι χαμηλών τόνων, μα δυναμικός . Η Πελαγία πίστεψε ότι θα της φερόταν καλά και θα είχαν μία όμορφη ζωή μαζί. Όμως η μοίρα άλλα είχε στο νου της.
Ο Στέλιος άρχισε να μεθάει και να παίζει χαρτιά. Επί πλέον χτυπούσε την Πελαγία.
Ο Αριστείδης προσπαθεί να τον συνετίσει , αλλά αυτός συνεχίζει να πίνει και να δέρνει την Πελαγία. Όταν μια μέρα η Πελαγία του είπε κάποιες κουβέντες ,μεθυσμένος ,την έπνιξε…
Πέρασε καιρός και η ζωή συνεχιζόταν. Τα παιδιά του Αριστείδη μεγάλωναν. Η Άννα ήταν πλέον κανονική γυναίκα, σπούδασε και έφτασε να δουλεύει σε ένα εργοστάσιο με υφάσματα. Η Χρυσή έμεινε στο χωριό και ακολούθησε την αγροτική ζωή. Ο Βασιλάκης παρέμεινε για πάντα παιδί που ήταν, κάνοντας τον πατέρα του έξαλλο συνεχώς.
Ο Κωνσταντής ήταν ένας πολύ φιλόδοξος νέος , γεμάτος ενέργεια , καλή διάθεση και όρεξη για δουλειά .Ήταν παιδί μιας οικογένειας που είχε δεκαπέντε μέλη. Ο Κωνσταντής ασχολούνταν με την κτηνοτροφία , χωράφια και υλοτομία.
Ο Κωνσταντής ζήτησε σε γάμο την Χρυσή, την κόρη του Αριστείδη και της Αρετής. Ο γάμος έγινε ,αλλά από τις πρώτες μέρες η πεθερά της Χρυσής τις δημιουργούσε πολλά προβλήματα. Η πεθερά ήταν ένας δύσκολος άνθρωπος. Μια κακιασμένη γυναίκα.
Η Χρυσή έκανε υπομονή ,αν και πνιγόταν στο πατρικό σπίτι του Κωνσταντή, γιατί δεν ήθελε να καταλήξει σαν την Πελαγία.
Ο Κωνσταντής την προστάτευε από την μάνα του , την ύαινα. Τη στήριζε όσο περισσότερο μπορούσε ,μαλώνοντας συχνά τη μάνα του, ώστε να σταματήσει να ασχολείται με τη γυναίκα του.
Και οι δυο το ζευγάρι γνώριζαν πως ακόμα δεν ήταν σε θέση να ανοίξουν δικό τους σπιτικό.
Μια οικογένεια δυσλειτουργική ενίοτε, μα ενωμένη σαν ένα πια , μεγάλωσε και γέμισε χαρά όταν η Χρυσή έφερε στον κόσμο ένα πανέμορφο κοριτσάκι ,την Κατερίνα.
Μετά ήρθε και άλλο κοριτσάκι ,η Ξένια. Ένα κορίτσι θαύμα. Ήρεμη και ιδιαίτερα κοινωνική.
Λίγα χρόνια μετά , η Χρυσή έφερνε το τρίτο παιδί στη ζωή , τον Ορέστη.
Το τέταρτο παιδί αυτής της οικογένειας ήρθε να ολοκληρώσει τον κύκλο. Η δυναμική Ελένη .
Ένα γερό χαστούκι για τους γονείς που τους ταρακούνησε αρκετά ήταν η αγωνία που πέρασαν όταν έχασαν την Κατερίνα. Μια ζωή που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, σταμάτησε στα δεκαέξι χρόνια. Μία κοπέλα που δεν πρόλαβε να δει τον κόσμο.
Μία οικογένεια που αντεπεξερχόταν στις δυσκολίες ,τη φτώχεια και δενόταν όλο και πιο πολύ. Τους ζήλεψε η μοίρα και τους πήρε τη μεγάλη κόρη…
Μια δοκιμασία που κανένας γονιός δεν θέλει να περάσει. Μία κατάσταση που δεν εύχεσαι ούτε στον χειρότερο εχθρό σου.
Ο χρόνος απαλύνει τον πόνο .Φέρνει νέες καταστάσεις , ενθουσιασμούς και κάνει τη ζωή να κυλά. Ποτέ δεν ξεχνάς, μα όλα γίνονται καλύτερα.
Ένας θάνατος κι άλλου παιδιού της οικογένειας , έφερε στην οικογένεια αβάσταχτο πόνο…
Του Κωνσταντή και της Χρυσής η ζωή γκρεμίστηκε .Δύο πολύ πονεμένες ψυχές ,οι οποίες δεν σταμάτησαν ποτέ να ελπίζουν και να προσπαθούν για το καλύτερο.
Μπορεί άραγε μια οικογένεια να παραμείνει αλώβητη στα χτυπήματα της μοίρας ;
Το μονοπάτι της μοίρας κανείς δεν ξεφεύγει…
Πρόκειται για αληθινή ιστορία.
Διαβάστε τη.
Ο Χρήστος Γκουτζιούλης σπούδασε τεχνικός τουριστικών μονάδων και επιχειρήσεων φιλοξενίας, και εργάζεται ως ξενοδοχοϋπάλληλος. Η νουβέλα «Το μονοπάτι της μοίρας» είναι το πρώτο του βιβλίο.
