Ο Angel Harvits κιθαρίστας του συγκροτήματος The Skelters μιλά στον Κωνσταντίνο Μανίκα, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου concept άλμπουμ με τίτλο “Con Man’s Chronicles”.
1.Νέο concept άλμπουμ με τίτλο “Con Man’s Chronicles”. Γιατί η επιλογή ενός concept δίσκου και ποιο είναι το κεντρικό θέμα αυτής της δουλειάς;
Angel: Το 2023 αποφασίσαμε ότι ήρθε η στιγμή να δημιουργήσουμε ένα νέο άλμπουμ και ξεκινήσαμε τη σύνθεση καινούριων κομματιών χωρίς συγκεκριμένο πλάνο. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, και ενώ είχαμε ήδη γράψει τους στίχους για το “That’s Right”, ο Dani πρότεινε την ιδέα να κινηθούμε προς ένα concept άλμπουμ. Εκεί κάπως γεννήθηκε και ο χαρακτήρας του Con Man.
Ο Con Man είναι ουσιαστικά μια φιγούρα εμπνευσμένη από πραγματικές εμπειρίες που έχουμε ζήσει όλα αυτά τα χρόνια με ιδιοκτήτες χώρων live μουσικής. Πρόκειται για τον άνθρωπο που εμφανίζεται «ταπεινός», συνεργάσιμος και καλοπροαίρετος, αλλά στην πράξη λειτουργεί με εντελώς διαφορετικά κίνητρα, συχνά εις βάρος των μουσικών. Δεν είναι φανταστικός χαρακτήρας· είναι ένα κράμα συμπεριφορών και καταστάσεων που έχουμε συναντήσει επανειλημμένα στην πορεία μας.
Το Con Man’s Chronicles αφηγείται αυτές τις ιστορίες μέσα από διαφορετικά τραγούδια, χωρίς διάθεση εντυπωσιασμού ή καταγγελίας, αλλά με ειλικρίνεια και σαφή θέση. Είναι ένας δίσκος βασισμένος σε αληθινά βιώματα, που μας βγήκε φυσικά και αυθόρμητα, γι’ αυτό και η επιλογή του concept ήρθε σχεδόν από μόνη της.
2. Τι σηματοδοτεί για εσάς αυτό το άλμπουμ; Πόσο αλλάζει την πορεία του συγκροτήματος;
Angel: Το “Con Man’s Chronicles” είναι ουσιαστικά η επανεκκίνηση των The Skelters. Μας ξανασυστήνει στο κοινό μέσα από μια νέα σύνθεση και έναν πιο ξεκάθαρο καλλιτεχνικό προσανατολισμό. Πλέον παίζω εγώ μπάσο τόσο στο άλμπουμ όσο και στα live ενώ ο Κωστής Βογιατζόγλου έχει αναλάβει την κιθάρα και τα φωνητικά.
Ο σταθερός όμως πυρήνας παραμένει: η φωνή μου, τα drums του αδερφού μου Dani και οι χαρακτηριστικές φωνητικές μας αρμονίες. Παράλληλα, ο δίσκος αυτός σηματοδοτεί τη στροφή μας προς το εξωτερικό καθώς στόχος μας είναι να ακουστεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά κυρίως εκτός συνόρων, εκεί όπου πιστεύουμε ότι η μουσική μας μπορεί να σταθεί και να βρει το κοινό της.
3. Ποιο θέλετε να είναι το στίγμα σας και πόσο ανοιχτοί είστε σε διαφορετικές επιρροές
Angel: Το στίγμα μας είναι ξεκάθαρα rock, αλλά με πολλές και διαφορετικές επιρροές. Ο καθένας μας έχει τα δικά του ακούσματα στη μπάντα. Προσωπικά ακούω πολύ pop-rock και rock ’n’ roll των 50s, 60s, 70s και 80s, όπως επίσης disco και soul, στοιχεία που με έχουν διαμορφώσει μουσικά.
Γενικά, δεν μου αρέσει να βάζω στη μουσική “ταμπέλες”. Για μένα το βασικό κριτήριο είναι αν ένα τραγούδι είναι καλό και μείνει στον χρόνο (εφόσον βεβαίως ακουστεί!).. Πολλές φορές ανατρέχω εσκεμένα σε προηγούμενες δεκαετίες για να ανακαλύψω κομμάτια που θα συνεχίζουν να με εμπνέουν. Θεωρώ πως όταν είσαι ανοιχτός σε διαφορετικά ακούσματα, μπορείς να εξελίσσεσαι χωρίς να χάνεις την ταυτότητά σου και αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε ως The Skelters.
4. Κατά τη δημιουργική διαδικασία, προηγείται ο στίχος ή η μελωδία;
Angel: Μπορούν να γίνουν και τα δύο, είτε να προηγηθεί η μουσική είτε ο στίχος. Για τα πρώτα τραγούδια του Con Man’s Chonicles (“Falling Thunder”, “That’s Right”, “Loney Rider”, “Pro Soul, “Time To Trap”, “Awesome”) ξεκινήσαμε συνθέτοντας πρώτα τη μουσική και μετά γράψαμε τους στίχους. Αργότερα αλλάξαμε προσέγγιση και ξεκινήσαμε από τους στίχους, πάνω στους οποίους συνθέσαμε τη μουσική για τα “Down To Earth” “Begging For Reprice”, “Legacy” και “A Never Ending Story”!
5. Τι καθιστά μοναδική μια ερμηνεία;
Angel: Πολλά πράγματα παίζουν ρόλο. Φυσικά όλα έχουν να κάνουν και με τη στιγμή∙ άλλο να τραγουδάς μπροστά σε 100.000 άτομα κι άλλο μέσα στο studio. Η ψυχολογική αλλά και η σωματική κατάσταση επηρεάζουν καθοριστικά μια ερμηνεία.
Σε πιο γενικό πλαίσιο, όμως, το βασικό στοιχείο είναι ότι εκείνη τη στιγμή πρέπει να είσαι απόλυτα παρών, αφοσιωμένος σε αυτό που κάνεις και να διοχετεύεις όλη τη σκέψη και την ενέργειά σου στο τραγούδι και στο performance.
Από τεχνικής πλευράς, φυσικά, υπάρχουν πολλά, σωστή αναπνοή, έλεγχος της φωνής, δυναμικές. Όμως αν λείπει το συναίσθημα και η αλήθεια, η ερμηνεία δύσκολα ξεχωρίζει. Για μένα, μια ερμηνεία γίνεται μοναδική όταν καταφέρνει να μεταφέρει συναίσθημα και να δημιουργεί μια αληθινή σύνδεση με τον ακροατή, είτε αυτός βρίσκεται σε μια τεράστια συναυλία είτε απλώς ακούει το τραγούδι μόνος του.
6. Στην εποχή των views πόσο σημαντικό είναι, ειδικά για έναν ερμηνευτή, να διαθέτει ολοκληρωμένα άλμπουμ;
Angel: Ήμασταν από τα πρώτα συγκροτήματα που αξιοποίησαν το YouTube για την προώθηση της μουσικής τους, ήδη από το 2006 και είχαμε χιλιάδες προβολές. Εκείνη την περίοδο τα πράγματα ήταν πολύ πιο αγνά, τα views προέρχονταν από ανθρώπους που πραγματικά έψαχναν και άκουγαν μουσική, και είχαμε απήχηση σε κοινό από όλο τον κόσμο χωρίς «τεχνάσματα».
Σήμερα αυτό έχει αλλάξει ριζικά. Η προβολή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αλγόριθμο και από το πόσο συχνά ανεβάζεις περιεχόμενο, πολλές φορές εις βάρος της ποιότητας. Έτσι, μπορεί κάποιος να γίνει «γνωστός» χωρίς απαραίτητα να έχει κάτι ουσιαστικό να παρουσιάσει καλλιτεχνικά.
Για εμάς, ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερη αξία. Δείχνει συνέπεια, αισθητική και καλλιτεχνική ταυτότητα. Παρ’ όλα αυτά, στην εποχή των views είναι σχεδόν απαραίτητο κάθε τραγούδι να υποστηρίζεται και οπτικά, ώστε να μπορέσει να φτάσει στο κοινό του. Η πρόκληση σήμερα είναι να ισορροπήσεις ανάμεσα στην ουσία και στην προβολή, χωρίς να θυσιάζεις την ποιότητα της μουσικής σου.
7. Πώς κατορθώνει ένα συγκρότημα να ξεπερνά τις διαφορετικές προσεγγίσεις των μελών του να καταλήγει σε μια κοινή συνισταμένη;
Angel: Βάζοντας έναν κοινό στόχο. Όταν όλοι γνωρίζουν προς τα πού θέλει να πάει η μπάντα, τότε οι διαφορετικές προσεγγίσεις δεν γίνονται εμπόδιο αλλά πλεονέκτημα. Ο καθένας δίνει τον καλύτερό του εαυτό, με σεβασμό στις ιδέες των άλλων, πάντα με γνώμονα το τελικό αποτέλεσμα. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει δεν είναι ποια ιδέα θα επικρατήσει, αλλά τι υπηρετεί καλύτερα το τραγούδι και τη συνολική ταυτότητα του συγκροτήματος.
8. Πόσο βοηθούν τα social media στην προβολή των καλλιτεχνών και πότε μπορεί να μετατραπούν σε παγίδα;
Angel: Τα social media σήμερα είναι ένα εργαλείο που υπάρχει για όλους, οπότε από μόνα τους δεν έχουν πια τη δύναμη να «απογειώσουν» έναν καλλιτέχνη ή μια μπάντα. Εκτός κι αν ακολουθήσεις τη λογική του να ανεβάζεις συνεχώς περιεχόμενο, σχεδόν κάθε λίγες μέρες, ελπίζοντας ότι κάτι θα «κολλήσει» και θα κάνει το λεγόμενο «μπαμ» — μια τακτική που χρησιμοποιείται πλέον σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στη μουσική.
Από τη μία πλευρά, το θετικό είναι ότι ο καθένας μπορεί εύκολα να σε ανακαλύψει. Από την άλλη, όμως, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με εκατομμύρια καλλιτέχνες που διεκδικούν την ίδια προσοχή, κάτι που κάνει την αναγνωρισιμότητα πολύ πιο δύσκολη υπόθεση. Εκεί ακριβώς τα social media μπορούν να μετατραπούν σε παγίδα, αν χαθεί η ουσία και το βάρος δοθεί μόνο στην ποσότητα και όχι στο περιεχόμενο.
9. Ποια είναι η άποψή σας για τα νέα μουσικά ρεύματα, που είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη νεολαία;
Angel: Δεν μας εκφράζει ιδιαίτερα αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα με τα νέα “μουσικά” ρεύματα. Δυστυχώς, βλέπουμε ότι μεγάλο μέρος του κοινού έχει στραφεί προς την trap, ένα είδος που, για εμάς, στερείται μελωδίας και μουσικής δομής, ενώ συχνά βασίζεται σε στίχους με βρισιές και επιθετικό λόγο. Δεν θεωρούμε ότι αυτό αποτελεί πραγματική μουσική έκφραση· άλλωστε, το να μιλάς γρήγορα πάνω σε έναν ρυθμό και να προκαλείς δεν είναι κάτι δύσκολο ή ιδιαίτερα δημιουργικό.
Σεβόμαστε φυσικά το δικαίωμα του καθενός να ακούει ό,τι θέλει, όμως εμείς πιστεύουμε στη διαχρονικότητα της μελωδίας, της σύνθεσης και της ουσίας ενός τραγουδιού. Θεωρούμε ότι η μουσική πρέπει να λέει κάτι, να αφήνει συναίσθημα και να αντέχει στον χρόνο, όχι απλώς να ακολουθεί μια μόδα που αύριο μπορεί να έχει ξεχαστεί.
10. Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη μουσική;
Angel: Ο χώρος της μουσικής, ειδικά στην Ελλάδα, έχει πολλές δυσκολίες, πόσο μάλλον όταν κάποιος θέλει να τον κάνει επάγγελμα..Παρ’ όλα αυτά, θα συμβούλευα τα νέα παιδιά να κυνηγήσουν το όνειρό τους χωρίς φόβο και χωρίς περιορισμούς, ακόμα και εκτός Ελλάδας και ειδικά αν ασχολούνται με τον αγγλικό στίχο. Με επιμονή, υπομονή, συνεχή δουλειά και αν υπάρχει και η απαραίτητη οικονομική στήριξη, πιστεύω ότι μπορούν να ανοίξουν δρόμους και να πετύχουν τους στόχους τους.
11. Ένας μήνας “καραντίνα”. Ποιοι είναι οι πέντε δίσκοι που θα θέλατε μαζί σας;
Angel: Οι επιλογές μου θα ήταν: “Rubber Soul”, “White Album”, “Revolver”, “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” των Beatles και “Off The Wall” του Michael Jackson.
