Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Στις περισσότερες χώρες, η διγαμία αποτελεί ένα έγκλημα κατά της οικογενειακής ζωής και της αρμονίας της, η οποία διώκεται και τιμωρείται από τον Ποινικό κώδικα.
Με τη λέξη διγαμία, εννοούμε την κατάσταση στην οποία ένας άνθρωπος είναι παράλληλα παντρεμένος με δύο πρόσωπα ή έχει προχωρήσει στη σύναψη ενός νέου γάμου χωρίς να έχει λυθεί ο προηγούμενος.
Είναι πρωτοποριακό που μία ταινία του 1953, την εποχή που η εικόνα ήταν ακόμα ασπρόμαυρη καταπιάστηκε με το ζήτημα της διγαμίας;
Ίσως όχι και τόσο, αν αναλογιστούμε ότι σκηνοθέτιδα υπήρξε η Ida Lupino, μία από τις πιο επαναστατικές μορφές του Κινηματογράφου, μία γυναίκα που επαναπροσδιόρισε τη θέση της γυναίκας στο παγκόσμιο σινεμά.
Η ταινία The Bigamist (ο δίγαμος), αναφέρεται συχνά ως η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που γυρίστηκε την εποχή του ήχου και στην οποία η πρωταγωνίστρια είναι και η ίδια που σκηνοθετεί τον εαυτό της.
Το μαυρόασπρο φιλμ ακόμα τολμά να αναφερθεί σε καίρια ζητήματα που δε γινόντουσαν συχνά θέμα συζήτησης, όπως η υιοθεσία, η στειρότητα, η στάση απέναντι στην ανδρική και τη γυναικεία απιστία.
Ο Edmond O’Brien βρίσκεται σε έναν οικογενειακό κυκλώνα, όταν βρίσκεται παντρεμένος με δύο γυναίκες. Η Joan Fontaine είναι μία σύζυγος που εκτός από το τραύμα που επιφέρει η αποκάλυψη της διπλής ζωής, φέρει το κοινωνικό βάρος της στειρότητας.
Και η Ida Lupino, η δεύτερη σύζυγος που έρχεται να καλύψει το συναισθηματικό κενό και ενδεχομένως την υπαρξιακή ανάγκη της βιολογικής συνέχειας.
Το βαρύ μυστικό της διπλής ζωής για πρώτη φορά θα αποκαλυφθεί από τον υπεύθυνο ενός ιδρύματος, στο οποίο το πρώτο ζευγάρι καταφεύγει για να υιοθετήσει ένα παιδί.
Η προσωπική εξιστόρηση του άπιστου συζύγου δεν καταφέρνει να καταστήσει ικανή την αποφυγή της καταδίκης του Νόμου.
Μπροστά στην αίθουσα των δικαστών, ανάμεσα στον ανθρώπινο και το θείο νόμο, για πρώτη φορά οι δύο γυναίκες θα συναντηθούν και θα κοιτάξουν η μία την άλλη.
Ο νόμος δεν μπορεί να συγχωρέσει το ποινικό αδίκημα της διγαμίας, καθιστώντας τον σύζυγο υπεύθυνο για την οικονομική στήριξη και των δύο γυναικών.
Η πιο σκληρή συνέπεια όμως, παραμένει η συγχώρηση των δύο εξαπατημένων συζύγων και το ξεκαθάρισμα ενός μπλεγμένου κουβαριού μίας καταδικασμένης ηθικά και νομικής οικογενειακής κατάστασης.
Η διατήρηση των σχέσεων και η προσωπική ζωή του κατηγορούμενου επαφίεται αποκλειστικά στη βούληση των γυναικών και στο αν κάποια μπορέσει να τον δεχθεί πίσω…
Βαθιά συναισθηματική ταινία, ακουμπώντας το είδος του δικού μας μελό, τολμώντας να ασχοληθεί με τη διγαμία και την ηθική, συναισθηματική και νομική διάσταση που ακολουθεί αυτή τη συμπεριφορά..
