/Βιβλιοκριτική: Η Επανάσταση της Σελήνης (Αντρέα Καμιλλέρι)

Βιβλιοκριτική: Η Επανάσταση της Σελήνης (Αντρέα Καμιλλέρι)

Γράφει ο Νίκος Ναούμης, πολιτικός επιστήμονας – συγγραφέας

Σε αυτό το σύντομο αλλά εξαιρετικό μυθιστόρημα, ο Αντρέα Καμιλλέρι ξεδιπλώνει για ακόμη μία φορά τη δεξιοτεχνία του στη σύνθεση χαρακτήρων και στην ανατομία της εξουσίας.

Η Επανάσταση της Σελήνης, βασισμένη σε πραγματικά ιστορικά πρόσωπα, αφηγείται την απίθανη —και όμως αληθινή— ιστορία της Λιονόρα ντι Μόρα, η οποία κυβερνά τη Σικελία για 27 ημέρες μετά τον αιφνίδιο θάνατο του αντιβασιλέα συζύγου της.

Ο Καμιλλέρι στήνει το σκηνικό με την τελετουργική ακρίβεια θεατρικής σκηνής. Αυλικοί βυθισμένοι στην παρακμή, συμβούλια γεμάτα υποκρισία, ένας λαός σιωπηλός μα παρών. Στο κέντρο όλων, η Λιονόρα — γαλήνια, αποφασιστική, φωνή λογικής και ηθικής σε έναν κόσμο διαφθοράς. Δεν επαναστατεί υψώνοντας λάβαρα, αλλά κυβερνώντας με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και καθαρό νου. Η «επανάστασή» της είναι αυτή της ηθικής τάξης, της θηλυκής φρόνησης, της σεληνιακής ηρεμίας που αποκαλύπτει τις σκοτεινές πλευρές των άλλων.

Το ύφος του Καμιλλέρι, εδώ σε μετάφραση της Φωτεινής Ζερβού από τις Εκδόσεις Πατάκη, είναι γνώριμα απολαυστικό: γλώσσα απλή, αλλά κοφτερή σαν ξυράφι. Με λακωνική ειρωνεία και ελεγχόμενο λυρισμό, χτίζει μια αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στο ιστορικό δράμα και το πικρό σχόλιο για την ανθρώπινη ματαιότητα. Το χιούμορ του πικρό, το βλέμμα του διορατικό. Δεν χαρίζεται σε κανέναν.

Προσωπικά, βρήκα το βιβλίο αυτό εξαιρετικό, από τα πιο πλήρη και καλοδουλεμένα έργα του συγγραφέα.

Με συνεπήρε η λεπτότητα της αφήγησης, η νηφαλιότητα της Λιονόρα, και κυρίως η αίσθηση ότι η πραγματική επανάσταση γίνεται αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Ένα κομψοτέχνημα μικρής φόρμας με τεράστια ψυχή — που όχι μόνο επιβεβαιώνει τη μοναδικότητα του Καμιλλέρι, αλλά με κάνει να θέλω να επιστρέψω ξανά και ξανά στον κόσμο του.