Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Το Γύρισε πίσω μικρή μου Σίμπα ανήκει στα μελοδράματα που δε γυρίζονται πια στο σύγχρονο Χόλυγουντ.
Από το μακρινό 1952 βλέπουμε την ευαισθησία με την οποία ο Κινηματογράφος αγγίζει τα πιο λεπτά κοινωνικά θέματα: την απροσδόκητη εγκυμοσύνη, τον αλκοολισμό που διαβρώνει την οικογενειακή συνοχή, την ελπίδα που μπορεί να φέρει ένα κατοικίδιο, τον εφηβικό έρωτα που μπορεί τελικά να σε φυλακίσει σε έναν γάμο για τον οποίο είσαι απροετοίμαστος.
Ο Μπαρτ Λάνκαστερ με τη Σίρλεϊ Μπουθ υποδύονται με πειστικότητα, τραγικότητα και προσπάθεια ανάδυσης της αγάπης, ένα ζευγάρι που ενώθηκε από μία εφηβική απερισκεψία και προσπάθησε να αντιπαρέλθει την ατεκνία, τη διαφορά ηλικίας, την εξάρτηση από το αλκοόλ.
Όταν μία νεανική ύπαρξη έρθει στο διπλανό σπίτι, η νεότητα του σώματος και η ερωτική της προθυμία θα ξυπνήσουν τις μνήμες του συζύγου ο οποίος βλέπει σε επανάληψη το έργο της ζωής του. Μία απερισκεψία που σε εκείνη την εποχή δε συγχωρούταν, τότε που η εγκυμοσύνη σήμαινε ότι πρέπει να υπάρξει γάμος ως κάθαρση της ηθικής τάξης των πραγμάτων.
Όλα δείχνουν πως η ευτυχία του ζευγαριού αυξήθηκε όταν είχαν αποκτήσει ένα σκυλάκι, τη μικρή Σίμπα. Έχοντας πια μείνει ως ανάμνηση μακρινή, αφού χάθηκε, τώρα μόνο στο σπίτι υπάρχει η αναπόληση της παρουσίας της από τη μεγαλύτερη ηλικιακά σύζυγο.
Ο δαίμονας του αλκοολισμού επανέρχεται ως μία προσπάθεια εκρίζωσης των άσχημων αναμνήσεων που ξυπνάει το νεότερο ζευγάρι. Οι δύο διαφορετικές γενιές που μοιράζονται ένα κοινό βίωμα, λειτουργούν συμπληρωματικά. Ο Doc Delaney παρατηρεί τη νεαρή γειτόνισσα η οποία λειτουργεί ως μία σύνδεση με το παρελθόν. Ως μία δραματική επιστροφή των λαθών του, τα οποία επιμένουν ότι πρέπει να επέμβει ώστε η νεαρή να μη βιώσει το τραύμα μίας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και τον εγκλωβισμό σε έναν συμβατικό γάμο.
Το τέλος της ταινίας είναι πικρό και γλυκό, όπως και η ίδια η ζωή.
Είναι οι αναμνήσεις του χαριτωμένου κουταβιού που χάθηκε απροσδόκητα, ηελπίδα ότι το χτίσιμο μίας καινούργιας ζωής θα επιφέρει λύτρωση από το αλκοόλ, την επιθυμία να βρεις αυτά που σε ενώνουν και να τα αφήσεις να υπερισχύσουν.
