Ομαδική έκθεση: Pοst tenebras lux

Επιμέλεια έκθεσης Καλυψώ Γιαννακοπούλου. Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026, 17:00-21:30. Διάρκεια έκθεσης: 5 έως 28 Φεβρουαρίου 2026

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ομαδική έκθεση νέων καλλιτεχνών με τίτλο Pοst Tenebras Lux. Την έκθεση επιμελείται και μας συστήνει η εξίσου νέα Ιστορικός Tέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου. Συμμετέχουν οι εικαστικοί Denisa Koci, Γιώργος Κουρσουμπάς, Aλέξης Μαγιάρ-Αγγελόπουλος, Δημήτρης Παπαδάτος, Χ. Παπαδημητρίου, Krizia Rodriguez και Στέφανος Τσιαμούλης. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες, κατά κύριο λόγο, κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην τέχνη ενώ κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη στο ενεργητικό τους εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων καθώς υπάρχουν και αυτοί που συνεχίζουν τις σπουδές τους στην τέχνη.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 17:00-21:30 και η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Φεβρουαρίου.

Η Post Tenebras Lux συγκροτείται ως μια συλλογική πράξη εισόδου νέων καλλιτεχνών στο πεδίο της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Πρόκειται για μια συνειδητή απόφαση ομαδικής παρουσίας, η οποία υπερβαίνει την απλή παράθεση ατομικών έργων και λειτουργεί ως δήλωση θέσης απέναντι στη σύγχρονη καλλιτεχνική και κοινωνική συνθήκη.

Η Ιστορικός Τέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου που επιμελείται την έκθεση αναφέρει στο κείμενο τεκμηρίωσης της έκθεσης: «Παρότι τα έργα προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες και χρησιμοποιούν ποικίλα μέσα όπως ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία και μεικτές τεχνικές, συγκλίνουν σε μια έντονα δραματική εικαστική γλώσσα. Το σκοτεινό στοιχείο λειτουργεί ως κοινός τόπος αναφοράς, όχι ως επιφανειακή αισθητική επιλογή, αλλά ως αναγκαίο εκφραστικό εργαλείο. Η έκθεση προτείνει το σκοτάδι ως χώρο νοηματοδότησης, ως πεδίο μέσα στο οποίο η σύγχρονη εμπειρία αποκτά ορατότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η Post Tenebras Lux συνομιλεί με την ιστορική παράδοση του Ρομαντισμού και του Συμβολισμού, όπου το συναίσθημα, το υπαρξιακό άγχος και το υπαινικτικό στοιχείο υπερβαίνουν την πιστή αναπαράσταση. Η εικόνα δεν περιγράφει αλλά υποδηλώνει· η μορφή δεν λειτουργεί ως αναγνωρίσιμο σώμα, αλλά ως φορέας μνήμης, φόβου και εσωτερικής έντασης. Παράλληλα, η έκθεση ενσωματώνει στοιχεία εξπρεσιονιστικής και υπερρεαλιστικής σκέψης, όπου το υποκειμενικό και το ασυνείδητο διαμορφώνουν την εικαστική αφήγηση.» ενώ συνεχίζει γράφοντας «Κεντρικό ρόλο κατέχει η ένταση μεταξύ οικείου και ανοίκειου, έννοια που διατρέχει μεγάλο μέρος της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. Το γνώριμο μετασχηματίζεται σε απειλητικό, ενώ το ρεαλιστικό συνυπάρχει με το υπερρεαλιστικό. Η πραγματικότητα και η φαντασία δεν λειτουργούν ως αντίθετοι πόλοι, αλλά ως συγκοινωνούντα δοχεία μιας εμπειρίας που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ρευστότητα. Ο τίτλος της έκθεσης, δεν λειτουργεί ως υπόσχεση λύτρωσης, αλλά ως αλληγορική διαδρομή. Το φως δεν αναιρεί το σκοτάδι· το ακολουθεί.»

H έκθεση αυτή αποτυπώνει την υπαρξιακή κρίση που βιώνει η σύγχρονη γενιά τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά. Το σκοτεινό στοιχείο ενώνει τα έργα μεταξύ τους παρουσιάζοντας διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων.

Η Καλυψώ Γιαννακοπούλου συνοψίζει τις σκέψεις της για την έκθεση αλλά κατ επέκταση και για την εποχή που διανύουμε υπογράφοντας το παρακάτω κείμενο:

«Σκοτάδι σε όλους τους τομείς είναι ο ορισμός της σύγχρονης κοινωνίας.

Παντού υπάρχει μια νότα θλίψης.

Τα χρώματα είναι μουντά.

Πώς θα μπορούσαν να μην είναι άλλωστε;

Ως ύπαρξη νιώθεις θύμα, ως θεατής ανήμπορος, ως καλλιτέχνης εξουθενωμένος.

Είναι παντού. Είναι γύρω μας. Είναι η πραγματικότητά μας.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης αποτυπώνουν αυτό το σκοτάδι, στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.

Μέσα από πορτρέτα, αφαίρεση, φωτογραφία,

Σουρεαλισμό, φωβισμό, συμβολισμό, μάρμαρο.

Ξεπερνούν τα όρια του συνειδητού.

Με όλα τα μέσα βρίσκονται εκεί για να μας δώσουν το ίδιο μήνυμα: