Του Γιάννη Ρούντου* Για την ανάγνωση της ταυτότητας του Ελληνισμού και της παρακαταθήκης του Γένους, υπάρχει ανεξάντλητος πλούτος πνευματικής ύλης με αφετηρία και φορέα την Ελληνική Γλώσσα. Αφορμή γι’ αυτή τη σύντομη αναφορά μου, η…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Το να δίνει κανείς μορφή σ’ ένα συνηθισμένο, βαρετό, χαοτικό πράγμα με στυλ μοιάζει να είναι ο ορισμός της τέχνης και για αυτό δεν χρειάζονται παρά μόνο επιθυμίες και ένστικτο. Το…
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Πολύχρωμο ντύσιμο, αμφισβήτηση του παραδοσιακού ντυσίματος που κοινωνικά θεωρείται ότι ταιριάζει στα δύο φύλα, ποπ ήχοι με ταυτόχρονες φωνές και πιασάρικο ήχο. Οι Army of lovers έρχονται εκ Σουηδίας, θυμίζοντας ένα…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Η φύση δεν έχει χρόνο να σπαταλά για να κάνει κάτι μάταιο και δεν χορταίνει δημιουργώντας κάτι ατελές, η ανθρώπινη δραστηριότητα όμως είναι φτιαγμένη για να γεμίσει το υπέροχο κοστούμι της…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας Μια παράσταση ακυρώνεται επειδή οι συντελεστές της δεν προνόησαν ώστε σε αυτή να συμμετέχουν γυναίκες. Το stand up comedy εξελίσσεται και αναπτύσσεται ταχύτατα και στην Ελλάδα και πλέον όσοι το…
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου Απτά δείγματα βυζαντινής επιρροής στον ελλαδικό χώρο (ακόμα και επί Φραγκοκρατίας στο Βυζάντιο: 1204-1261) δε βλέπουμε μόνο στην εθνική και θρησκευτική μας παράδοση, αλλά και την μνημειακή και εκκλησιαστική αρχιτεκτονική, με…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι καθόλου έτοιμοι να μπουν στον κόπο να αναζητήσουν την αλήθεια και προτιμούν την ευκολία του κατασκευασμένου και όμορφα συσκευασμένου ψεύδους. Η σειρά θρίλερ «Τρέλα» στηρίζεται σε…
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου Λίγοι οι πνευματικοί άνθρωποι στην εποχή μας που πετυχαίνουν να προβάλλουν προς τα έξω μια εσωτερική ανάγκη καθιστώντας το υποκειμενικό αντικειμενικό δια της σύζευξης των δικτύων του νου και των αισθήσεων.…
Γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος Ο λόγος που εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον, που προσέχουμε αυτά που μας λένε, και που χαμογελάμε ακόμα και στο άκουσμα των πιο τερατωδών ψεμάτων, είναι γιατί όλοι λίγο πολύ είμαστε …
Γράφει ο Δημοσθένης Δέπος Ήμουν δεκατεσσάρων χρονών, όταν είδα στην τηλεόραση το πρώτο φιλμ νουάρ στη ζωή μου. Θυμάμαι ακόμα τη σκηνή, όπου ο ήρωας οδηγεί σ' έναν ερημικό δρόμο και πέφτει χιόνι πυκνό. Κλείνει…