Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, συγγραφέας

Η ποίηση διαθέτει τη δύναμη να εκφράσει με τον δικό της αφαιρετικό, συχνά σουρεαλιστικό τρόπο καταστάσεις και συναισθήματα που οι λέξεις δεν μπορούν να αποτυπώσουν διαφορετικά. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και η ποιητική συλλογή “Το σώμα της νύχτας” του Γιώργου Βλάχου, από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Το έργο ξεπερνά τον απλό συναισθηματισμό. Με καθαρά ελεύθερη ποίηση, που τεχνικά αγγίζει σε σημεία τον δοικιμιακό λόγο, ανασυνθέτει τον ανθρώπινο ψυχισμό, τη στάση μας απέναντι στον έρωτα, τη μοναξιά, την απογοήτευση, τον χαμένο χρόνο, την έλλειψη, την απώλεια, τον προορισμό μας στη ζωή, τη νύχτα που σαν εξομολογητής μας δίνει την ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε όσα μας στερεί η καθημερινότητα και μας υπενθυμίζει η μνήμη.

Στις λιγοστές σελίδες του βιβλίου ο Βλάχος προλαβαίνει να γίνει, ταυτόχρονα, εξαιρετικά σύντομος αλλά και περιεκτικός. Γιατί αδυνατούμε να βιώσουμε την πληρότητα του τώρα; Γιατί η αγάπη αποκτά χαρακτηριστικά μίσους κι εκδίκησης τόσο εύκολα;

“Το σώμα της νύχτας” δεν λειτουργεί ως ένα ακόμα απόσπασμα λυρικής υπεκφυγής. Χωρίς περιστροφές αποκαλύπτει το σώμα των ενοχών, των αναστολών, των σφαλμάτων μας. Και μπρος σε αυτή την αναγνώριση κάθε οντότητα οφείλει να σταθεί με προσήλωση και ταπεινότητα.